Karavan N.V.
BG Producties
Met de medewerking van
't Russisch Staatscomité voor Film
Boris GILLER
presenteert:
Oleg MENCHIKOV
Sergue. BODROV Jr.
Soussanna MEKHRALIEVA
Djemal SIKHAROULIDZE
Alexandre BOUREEV
Alexe JARKOV
in een film van:
Sergue BODROV
Rechteroog bedekken.
Genoeg.
Goedgekeurd.
Mag ik gaan ?
Kan je daar gaan liggen ?
Kapitein, ik heb een vraag.
Waar worden we heen gezonden ?
Dat zal het vaderland uitmaken.
Armen omhoog. Hoger. Spreid ze.
Draaien.
Goed. Hurken.
Akkoord. Sta op.
Pijn ? - Nee.
Stil blijven staan.
Het kietelt.
"Goedgekeurd"
Opstaan, mannen !
Vang de granaat !
Dank je.
Kapitein !
Da's niets te vroeg.
Ik ben het zat te wachten.
Gezondheid !
Waarom schreeuwen ze zo ?
Een marineblauw sjaaltje
Gleed van je hangende schouders
Je zei
Dat je me nooit zou vergeten
Onze afspraakjes, vrolijk en teder,
Soms, 's nachts
Gingen we uit elkaar
Die nachten zijn voorbij, en jij, sjaaltje
Mijn lieveling, mijn schat, waar ben je ?
Ik herinner me dat bij mijn vertrek
Je sjaaltje van je schouders gleed
Toen je me verliet heb je me beloofd
Dit marineblauwe sjaaltje te bewaren
En al wil mijn geliefde
Haar leven niet meer delen
Ik weet dat je dat sjaaltje
Nooit nog kwijt zal spelen...
Chauffeur, niet verder rijden.
Hé, vreemdelingen, blijven staan !
Waar ga jij zo ?
Ik zei staan blijven !
Stilstaan, verdomme !
Een hinderlaag !
Abdoul,
slimmerik.
We hadden een gezegd, en jij pakt er twee.
Maak er een af.
En als hij onderweg de pijp uitgaat ?
PRISONER OF THE MOUNTAINS
Een idee van Boris GILLER
Arif ALIEV,
Boris GILLER
Pavel LEBECHEV
Valerie KOSTRINE
Leonid DESSIATNIKOV
Ekaterina POPOVA-EVANS
Olga GRINCHPOUNE
Alan BARIL
Productie:
Dmitri GAVRICHTCHENKO
Valeri TARMOSSINE
Uitvoerend producent:
Boris GILLER
Boris GILLER - Sergue BODROV
Sergue BODROV
Hassan, pas op.
Ik wil ze levend.
Dina, hou de paarden bij.
Is er niemand anders ?
Nee.
Je hebt op z'n minst toch geschoten ?
Zelfs niet.
Ik ben vergeten
hoe je heet.
Korporaal Jiline.
Je vechten trekt op niks,
korporaal Jiline.
Heremejee.
Heb je geen zin om te spuwen ?
Niet echt.
Het geluk is voor de dwazen.
Wat is me dat...
Ik ben geradbraakt.
Ga eens zien wat er gebeurt.
Hassan,
kijk of ze nog leven.
Kus mijn kloten.
Neem de kettingen
en maak ze stevig vast.
Stelletje rotzakken,
daar krijgen jullie nog spijt van.
Dina, breng wat water.
Ze hebben zwijnenbloed !
Rotzakken.
Luitenant...
Giet.
Gaat u nu voor mij gieten ?
Nee.
Ik wou u vragen...
Zwijg.
Vader, heb je honger ?
Ik ga je iets klaarmaken.
De stilte kan lang duren.
Wat zeg je ?
Knoop dit goed in je oren:
als je me zo ziet nadenken,
hang dan niet de wijsneus uit.
Hoe heet je nu alweer ?
Jiline.
Vania.
Als je de snotneus uithangt,
zal het slecht aflopen.
"Dag mama.
Ik schrijf je m'n eerste brief.
Ik doe m'n dienst in de Kaukasus.
Hier zie je zowel de zee,
als de bergen.
Alles gaat goed.
Maak je geen zorgen.
Je zoon die naar je luistert
en die van je houdt,
Divan"
Dit briefje heb ik van 'm gekregen.
Geef me een sigaret.
Mij goed.
Wil je ook een beurt ?
Pech.
't Kan nog een tijdje duren.
Souvenir
Hoe was 't ?
Al woont hij al lang in dit dorp,
hij blijft koppig
en luistert naar niemand.
Ja, hij is echt eigenzinnig.
We moeten met hem eens gaan praten.
Dag wijsneuzen !
Wat gebeurt er ?
Met wat heb je geschoten ? - Op wie ?
Op onze mensen.
Met alles wat ik had.
Ze moeten uit het dorp verdwijnen.
Wat gaan ze met ons doen ?
Worden we afgemaakt ?
Waarschijnlijk niet.
Waar zijn die kettingen dan goed voor ?
Ze willen ons verkopen.
Geef ons te vreten.
We hebben niets gehad sinds vanmorgen.
Hoeveel hebben ze gekost ?
Ik heb ze niet gekocht,
ze waren bijna dood.
Je had ze moeten laten liggen, Abdoul.
De Russen gaan 't te weten komen
en dan zullen we afzien.
Je had ze beter gedood.
Er zit niets anders op.
Ze hebben mijn zoon genomen
tijdens een schietpartij
en ze houden hem in de gevangenis.
Ik heb 'm vrij willen kopen,
maar de commandant wou niet.
Binnenkort moeten de gevangenen
naar het hoofdkwartier,
en dan ben ik hem voorgoed kwijt.
Daarom wil ik hen inruilen
tegen mijn zoon, en snel.
De Russen zijn niet te vertrouwen.
Maar als we 't goed aanpakken,
kunnen we hen een loer draaien.
Volgens mij maak je ze beter van kant.
Als ze me willen
bedotten,
maak ik van hun darmen
soepzooi.
Luitenant,
u zegt dat ze ons gaan verkopen...
Maar ik snap niet aan wie.
Jou zullen ze niet gauw kopen.
Ik ken de kolonel.
Wij hebben al drie oorlogen meegemaakt.
Maar jij, jij deugt nergens voor.
Ik kan toch nog ervaring opdoen.
Te laat, Vania.
En eerlijk gezegd, ik betwijfel
dat ze er twee kunnen kopen.
Ze zijn arm,
weet je.
Wat kunnen ze met mij hier aanvangen ?
Je de keel oversnijden.
Als het zo zit, luitenant,
vertel 't dan niet verder.
Mijn moeder komt 't wel te weten...
Je moet geen schrik hebben, Vania.
Ik fiks wel iets voor ons tweeën.
't Zal wel duur zijn.
Voor ik het vergeet,
ik wil je nog iets zeggen.
Zeg vaarwel aan je ballen.
Hoe bedoel je ?
Zo gaat dat hier.
Een stommiteit,
en je ballen gaan eraf.
Je hebt ten minste toch geneukt ?
Natuurlijk. - "Natuurlijk..."
Welnu, maak je geen zorgen.
Alles gaat goed.
't Is toch maar vervelend.
Vervelend ?
Jij bent vervelend, ja...
Vervelend !
Eigenlijk heet ik Sacha.
Ik snap 't.
Wat snap je ?
Niets te melden...
Een week geleden,
heb ik een meisje leren kennen.
We gaan bij haar, drinken champagne,
en dit en dat...
Ik had amper mijn kapotje aan
en floeps,
ze valt in slaap.
Ik probeer haar op alle manieren
wakker te maken, niks aan te doen.
Ik panikeer en ren naar de buren...
"Haar lethargische slaap",
zeggen ze:
En dan ?
Ik heb mijn kapotje afgedaan en ben
naar de kazerne teruggekeerd.
Is ze nog wakker geworden ?
Ik weet er niks van.
Soms slapen ze verschrikkelijk lang.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Waar is de zak ?
Doe je handen op je rug.
Goed, je stapt een twintigtal meter.
Als er wordt geschoten,
laat je je rollen naar de rots.
En je beweegt niet meer.
Tot uw orders, kapitein.
Nog een halfuur, niet treuzelen.
Waarom zouden ze ons willen inruilen ?
Misschien is het nog niet zover.
Jawel, ze kunnen niet terugkrabbelen.
Misschien krijgen we zelfs verlof.
En waarvoor ?
Wel, we maken een rapport op.
Daar zetten we gewoon in
dat we vijf baardmannen hebben gevangen.
En waar zijn die naartoe ?
Wel, ze zijn ontsnapt.
Waarom vijf en niet meteen tien ?
Dan zijn er tien ontsnapt.
En als ze nu echt onze jongens vasthielden...
Osman neemt nooit iemand gevangen.
Er komt schot in de zaak.
Hoezo ? - Hou je bakkes.
Heb je ze vermoord ?
Waar zijn ze ?
Die zakken hebben zelfs
mijn zoon niet mee.
Ze hebben me willen beetnemen.
Je gaat naar je moeders schrijven.
Dat ze met de commandant
gaan spreken,
dan kunnen ze de ruiling
met hem regelen.
Als hij de slimmerik uithangt...
Ik schrijf niet.
Dan snij ik je keel over,
ik zweer het je.
Ze werkt niet meer !
Abdoul, kan je voor mij
lucifers kopen in het dorp ?
Je hebt een vrouw nodig, Abdoul.
Je dochter kan soms lastig doen.
Hou ze van die Russen weg.
Bemoeial. - Je weet maar nooit...
Trut.
Weet je wie 'n trut is ? Patimat,
je vrouw zaliger, toen ze je huwde...
Wat doen je ouders ?
Mijn moeder is actrice, m'n vader, generaal.
En waar wonen ze ?
In het Hoge Noorden.
Dat is ver.
En de jouwe ?
Ik heb enkel een moeder.
Ze is onderwijzeres.
Ze zal snel hier zijn.
Hoe schrijf je "deodorant" ?
De-o-do-rant.
"De-o-
do-rant".
Ik wil dat ze me een pakje opsturen.
Heb jij niets nodig ?
Ik denk het niet.
Dan ben ik klaar.
Halt !
Papieren !
Waar ga je ?
Naar de commandant.
Hoe lang doet deze brief erover ?
Een tiental dagen.
Wie maakt de bus leeg ?
Hij. - Ik doe dat.
Kom.
Ik wil dat hij...
Het komt goed.
Dag Boria.
Dag Abdoul.
Alles goed ? Hoe gaat het met je ?
Wat wil je ?
Je schoenen laten herstellen,
je laarzen ?
Nee, dank je.
Ik heb je nodig. - Zeg het maar.
Er gaat een vrouw komen.
Een Russische.
Zeg haar waar ze me kan vinden.
Ik zal je weten te vinden. - Tot ziens.
Tot ziens.
De bruidegom heeft geen zadel,
en z'n paard is uitgehongerd.
Wie wil hem als man ?
Ik.
En wat is je bruidsschat ?
Ik heb juwelen
en twee slaven in de schuur.
En zand, en juwelen,
en zelfs een oude dode rat !
Wil er niemand met je trouwen ?
Nee. - Hier.
Dit is voor jou.
'n Geschenk.
Dank je.
We moeten hier weg.
Die kettingen moeten eraf.
Je bent zot ! - Zo zot als een deur.
We pauzeren, Hassan.
Heb je gezien hoeveel we er al hebben ?
Ik snap iets niet, Hassan.
Je ziet er niet doof uit,
maar je zegt altijd "hm-hm".
Heb je een tong ?
Is ze afgesneden ?
En je kloten, hangen die er nog ?
Jiline,
zou je de kloten of de tong kiezen ?
Slechte schutter.
Dat scheelde niet veel...
Daar is 't eten !
Waarom heeft die ouwe op ons geschoten ?
Om jullie te doden.
O Vania,
we zijn hier niet geliefd.
Hij heeft twee zonen verloren
en de derde werkt bij
de Russische politie.
Wie sneed z'n tong af ? - De Russen.
Natuurlijk ! Wie anders dan de Russen.
Zijn vrouw was ervandoor
met een geoloog.
Hassan is haar gaan opzoeken.
Hij heeft ze gevonden
en kon het niet laten ze te vermoorden.
Hij heeft zeven jaar gevangen gezeten
in Siberië.
Ginder,
kon hij weer z'n mond niet houden.
Dan hebben ze zijn tong afgesneden.
Hassan zong graag.
Zijn jullie familie ?
Zijn vrouw
was mijn oudste zuster.
Hassan,
't schijnt dat je graag zong.
Zing eens iets voor ons.
Komaan, ik zal je helpen.
Ik ken dat van ergens...
Hoe ging die tekst alweer ?
Waarom ben je zo triest ?
Als jullie moeders
hier binnen tien dagen niet zijn,
zal mijn vader jullie doden.
Maar ze zullen er zijn.
Je bent een fijne kerel, Hassan.
Je zou ons kunnen laten vertrekken...
"Dag mama,
Door omstandigheden
ben ik nu gevangen.
Maak je vooral geen zorgen.
Abdoul-Mourat, onze knevelaar,
wil ons enkel inruilen tegen zijn zoon.
Hij is heel vriendelijk met ons.
Maar als je kan,
kom dan snel naar hier.
't Is best dat je
niemand iets zegt over deze brief.
Je houdt ze lang vast, je gevangenen.
Weet ik.
De mensen zijn niet tevreden, Abdoul.
Sacha, mijn moeder
gaat mijn brief ontvangen en...
En dan ?
"En dan, dan is er koffie."
Zou je hier willen terugkomen ?
Nee.
Ik wel.
Maar met een splinternieuw uniform,
en joggingschoenen.
Jij hebt een vlammenwerper bij je,
en ik een raketgeweer.
We komen de binnenplaats op.
Iedereen is daar,
Hassan, Abdoul...
We schieten ze ter plekke neer.
Het meisje vraagt of we binnenkomen.
We hebben geen
voet in 't huis gezet.
Ik wil ze niet doodschieten.
Het moet, Vania.
't Is oorlog.
Ze speelt verpleegster voor de Russen.
Ze wil met een Rus trouwen.
Volgende keer krijg je er spijt van.
Wat is me dat ?
Sacha...
Kom eens dichterbij...
Wat wil je, hé ?
Ga je me nog lang lastig vallen ?
Ik wou eens kijken... - Wel, kijk dan.
Ik wil je niet zien.
En ? Is er iets nieuws te zien ?
Sacha, waarom ben je krankzinnig ?
Waarom ?
't Is vandaag m'n verjaardag.
Gelukkige verjaardag.
Zullen we vandaag dan maar vluchten ?
Oké.
Heremejee !
Wat 'n rotzooi !
Volgens mij is dit een dood spoor.
Dat weet ik.
Wil je rooie of witte ?
Doe maar vodka. - Je hebt gelijk.
Ik heb een idee:
als de oorlog voorbij is,
doen we hier gewoon een bar open.
We noemen hem: "Bij Hassan".
Gezondheid !
Wat stinkt er hier zo ?
Ik ben bij het leger gekomen
uit domheid.
Ik hield van wapens en poen...
Ik heb me
rotgeamuseerd.
Maar toen zei iedereen:
"Sacha, je moet artiest worden !"
Ik ben eigenlijk een man van talent.
Het Bolchoï heeft me opgebeld
om Hamlet te spelen.
Sacha, kijk wat ik gevonden heb.
Ver zullen we niet meer geraken...
Ik ben niet echt meer in vorm.
Maar ik haal je hier uit.
Ouwe rukker ! Je hebt zuip geroken.
Drink iets ! Vul de glazen.
Ze mogen niet...
Wie gaat dit dan allemaal opdrinken ?
Hassan...
Hassan, doe niet vervelend.
Pak aan...
Had ik het niet gedacht !
Wat 'n leuk geschenk !
Komaan, schiet op, schiet op !
Kan jij dansen, Hassan ?
Zolang we nog in leven zijn...
Vooruit !
Ik heb ze hersteld.
Ze werkt weer.
Als het land
Me ten strijde roept
Om over onze grenzen te gaan
Dan doen we mee aan 't heilige gevecht
Als het land
Me ten strijde roept
Om over onze grenzen te gaan
Dan doen we mee aan 't heilige gevecht
In de velden ruist het koren
Mijn vaderland wil niet van wijken horen
We doorkruisen het geluk
Op de weg van de vrede en 't werk...
Geef me een mep.
Met je ogen.
Zie je, Vania,
je moet harder roepen.
Ik denk dat mijn moeder
mijn brief heeft ontvangen.
Ze zal nu op weg zijn.
Misschien wel.
Toen ik vier jaar was, ben ik ooit
in een verlaten put gevallen.
Het ganse dorp heeft me gezocht,
en mijn moeder heeft me gevonden.
Ze heeft me eruit gehaald
en heeft de hele dag geweend.
's Anderendaags nam ze een kruiwagen
en ze heeft een week gewerkt
om de put met zand te vullen.
Stel je voor...
Ze is zo gevoelig.
En de jouwe ?
Wie weet. Misschien is ze dat ook.
Ik kom uit een weeshuis.
Naar wie heb je dan geschreven ?
Naar onze keukenmeid.
Wat 'n vrouw !
Ze is al vijftien jaar dood.
Anders zou ze gekomen zijn.
Op een dag is ze gevallen,
met haar hoofd op het fornuis...
morsdood.
En ik moet dat geloven...
Denk je dat ik lieg ?
Waarom zei je dat niet eerder ?
Ik heb het nu gezegd.
Van waar komt dat ?
Van Vania gekregen.
Is het moeilijk met mij te leven ?
Weet je hoeveel ik van je hou ?
Ik hou zielsveel van jou.
Ik wil de commandant zien,
hij heeft mijn zoon. - Verboden.
Ga hem dan halen.
't Zijn bandieten, echte bandieten.
En of ik ze heb willen inruilen...
Ik heb geprobeerd.
Met een tank,
een regiment, een helikopter...
Ze zijn zelfs niet komen opdagen.
Zij willen niets weten
van een ruiling. Ze willen ons vangen,
ons in stukjes snijden !
En ik zou je 'n gevangene moeten geven
om met hem in de straten te kuieren.
Ze zullen jou ook vangen, moedertje.
Je mag niemand vertrouwen.
Zelfs kinderen niet.
Als je wat hasj tegen 'n granaat ruilt,
doen ze die in je smoel ontploffen.
Rustig, moedertje, rustig !
Rustig wat !
Blijf toch rustig !
Elke dag verdwijnen er van onze mannen !
Weet u waar de Sovjetskaiastraat is ?
Maar natuurlijk.
Goeiedag.
Goeiedag, ga zitten.
Wilt u uw schoenen laten herstellen ?
Nee, bedankt. Ik zoek Abdoul-Mourat.
Ik ken Abdoul-Mourat goed.
Wacht even.
Kom hier, jongen.
In de club
is er een biljartzaal.
Breng haar daarheen.
Dank u. Tot ziens.
Twee flessen vodka.
Hé soldaat, en 't geld ?
Welk geld ?
Hier, hou de rest.
Abdoul !
Waar zijn de gevangenen ?
De gevangenen ?
Ken je onze wetten niet ?
Ze zijn van mij.
Vroeger waren 't jouw wetten,
nu de mijne. De gevangenen...
Ga ze halen.
Hassan !
Breng ze naar buiten.
Haast jullie wat !
Ik ken je van ergens.
Ken je me nu weer ?
Vooruit.
Ik weet het weer.
Het geweer.
Waarom vraag je niet
waar ze ons heenbrengen,
wat ze met ons van plan zijn...
Ik heb begrepen
dat dit niet veel goeds voorspelt.
Vooruit.
Dit is een mijnenveld.
Zoek ze.
't Is donker, we zien niks.
Vooruit, of ik schiet je neer.
Abdoul, door die
kettingen gaan we nog ontploffen.
De sleutels liggen thuis.
Ze gaan zeker ontploffen.
Niks van aantrekken, we moeten door.
Zachtjes, zachtjes...
Kijk eens aan.
Klaar is Kees.
Is 't goed, Sacha ?
Nee, dit is maar de eerste.
Wat 'n kerel ! Bravo !
Pak aan.
Ik moet toegeven,
ik dacht dat jullie gingen ontploffen,
ik zweer het.
Hoed af ! Aanzie dit
als een wedergeboorte.
Vandaag zijn jullie mijn gasten.
Rust wat uit, drink een glas,
eet een hapje, ik ben de gastheer.
Jij, jongeman !
Wil je vechten tegen mijn neef ?
Nee, ik.
Jij bent oud, laat dat aan de jeugd over.
Wat moet ik doen, Sacha ?
Heel hard roepen.
Ga daar staan.
Komaan.
Goed, goed, begrepen.
Ik geef me over.
Dit is voor jullie.
Dank je.
Wat 'n mooi geluid.
't Zijn de juwelen van mijn oma.
Ze zijn heel oud.
Dit is een wolfskop,
dit zijn hoorntjes,
dit zijn appelpitjes...
Dat zijn knopjes.
Je bent 'n mooi meisje.
Dina...
ga naar huis.
Hassan, ik ga weg.
Ik ben morgen terug thuis.
Ze zei dat ze je absoluut wou zien.
Ze ging op je wachten.
45...
46...
47...
48...
Harder !
49...
Maak me binnen een uur wakker.
Zeg me waar we elkaar weerzien.
Dat zeg ik pas als alles voorbereid is.
't Schijnt dat je zoon onderwijzer is.
Ik ook.
Dat heeft nu geen belang meer.
We zijn vijanden.
Ja, natuurlijk...
Kan ik op jou rekenen ?
Er zit niks anders op.
Ik heb een slot kunnen openbreken.
Kom, dat lossen we later op.
Mocht ik ooit...
Ik heb in Bratsk een zoon die ziek is.
Ik stuur geld op.
Vraag het adres aan de kolonel.
Afgesproken.
Vooruit, korporaal Jiline.
Succes ermee.
Vania !
Geef.
Komaan.
En, zijn de noten rijp ?
Ja.
Hij wil z'n schapen hoeden
en heeft maar een patroon !
Het is oud.
Schiet het tenminste ?
Beter dan de nieuwe.
Je zou het beter neerleggen...
Ik heb niets gedaan.
Jij bent de kampioen van de ontsnapping !
Niet omkijken.
Sacha...
Zwijg !
Leg het geweer op de grond.
Handen achter het hoofd !
Wie heeft de herder gedood ?
Ik.
Aslan, breng deze terug naar het dorp.
Deze houden we voor ons.
Jiline !
Dank je.
Kom me niet meer bezoeken.
Waarom niet ?
"Waarom zijn de bananen krom."
Waarom ?
't Stinkt hier vreselijk.
Je bent net een hond.
'n Hond vindt het niet erg als hij stinkt.
Heb je 't vannacht niet koud gehad ?
Jawel.
Nog 'n geluk dat het niet regende.
't Zal vandaag niet regenen.
Er zijn te veel kevers.
Ben je nog niet getrouwd ?
Nee, niemand heeft er om gevraagd.
Ik zou het je graag vragen.
Ik heb niet 't recht met jou te trouwen.
Ik mag binnen een jaar trouwen.
Men trouwt hier vroeg.
Vond je het leuk ?
Hoe gaat het ?
"Het gaat hoe het gaat."
En jij ?
Ik, weet je... ik ben dood.
Dat bevalt me.
't Is kalm, rustig...
Hoe ga ik het zonder jou stellen ?
Kom met mij mee, als je wil.
Ja, hoor,
reken daar maar op !
Zoals je wil...
Verdomme, ik ben weer vergeten
hoe je heet...
Ben jij die Rus die horloges herstelt ?
Of is het de andere die dood is ?
Dat ben ik.
Kan je deze herstellen ?
Ik heb geen tijd meer.
Niemand heeft nog de tijd
om horloges te herstellen...
Halt ! Papieren !
Waar ga je ? - Naar mijn zoon.
Hij is politieofficier.
Goed, ga maar.
Dag, Mahmed. Hier.
Tweede,
derde...
Die daar, langs hier.
Vijfde... - Blijf daar !
Zesde... Sneller !
't Is goeie kaviaar.
Ik heb hem van de vissers gekregen.
Wat er ook zo lekker is bij jullie...
is het fruit.
Ja, we hebben er veel.
Maar ik zou hier niet willen leven.
We zijn niet graag gezien.
En na de oorlog,
ziet men ons nog minder graag.
Oorlog is nooit gezellig.
Oorlog... zeg dat wel !
"Vooruit, trek terug, vecht,
sluit vrede !"
Welk leger kan dat verdragen ?
Waar ga je naartoe ?
Mijn zoon Mahmed is hier officier.
Wacht hier, ik zal gaan kijken.
Kapitein, er is een ouwe die zegt
dat hij de vader van Mahmed is.
Wel, laat hem door.
Mahmed, laad ze allemaal in.
Ik hou er een voor de ruil.
We hebben twee mannen gevangen.
De moeder van een van hen
heeft 'n ruil geregeld.
Laat ze proberen, soms werkt het.
Dag, vader.
Bind de oude vast ! Op zijn buik !
Stuk smeerlap !
Ga weg, moedertje !
Halt !
Stop de anderen in de truck !
Schiet of hij is weg.
Ik heb slecht nieuws, Abdoul.
Ze hebben je zoon gedood.
Dzarakhmat is dood.
Dit is je laatste nacht.
Help me.
Ik kan niet. Je moet sterven.
Daar heb ik geen zin in.
Dan ben je voer voor de jakhalzen.
Maar ik zal je komen begraven.
Breng de sleutels nu er niemand is.
Ik zal een groot graf maken,
ik smijt het weer dicht
en je zal de doodsengelen zien.
Dan zal ik er mijn juwelen neerleggen.
Dat zal mijn huwelijksgeschenk zijn.
Misschien zal je ziel
een verloofde in de hemel vinden.
Zeker niet.
Huil niet, moedertje. Wees gerust,
we zullen onze zonen wreken.
Vania, wou je me zien ?
Ja.
Ik wil dat je niemand vermoordt.
Haast je, haast je !
Blijf daar niet zitten, ren !
Ik kan niet.
Dat zal men je niet vergeven.
Ga naar huis.
Schiet hem niet dood.
Waarom huil je niet om je broer ?
De Russen hebben Dzarakhmat gedood,
we moeten de Russen doden.
Ga naar huis.
Kom mee.
Loop verder zonder om te kijken.
Vania, jongen... kijk toch om.
Waar gaan jullie ?
Kom hier !
Stop !
't Is de moeite niet !
Stop !
Ik ben twee weken
in het ziekenhuis moeten blijven.
Dan werd ik goedgekeurd
en werd ik naar huis gezonden.
In de trein heeft mijn moeder veel geweend.
Ze zei aan de burin geluk te hebben gehad
en dat ze nu gelukkig was.
En ik, ik zou zo graag
dromen van die mensen
die ik zo graag zag,
en die ik nooit meer zal terugzien.
Maar het lukt me niet.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : lebo